Milletlerarası Öğrenci Kıymetlendirme Programı (PISA) Yöneticisi Andreas Schleicher, AA muhabirine yaptığı açıklamada, yeni tip koronavirüs (Kovid-19) bunalımının eğitim sistemindeki pek çok eşitsizliği ortaya çıkardığını, imkanı olan ve aileleri tarafından desteklenen mekteplilerin alternatif öğrenme fırsatlarına erişebildiğini ve fırsatı olmayanların ise mekteplerin kapanmasıyla eğitimden uzak kaldığını söyledi.
Schleicher, Kovid-19 salgınının birden fazla eğitim sisteminin dijital öğrenme fırsatları dünyasına hazır olmadığı bir noktada meydana geldiğini tabir ederek, OECD devletlerinde 15 yaşındaki talebelerin üçte ikisinden azının dijital cihazların yerinde haber süreç kapasitesine sahip olduğu mekteplerde eğitim gördüğünü belirtti.
OECD devletlerinde, 15 yaşındaki mekteplilerin ortalama yarısının tesirli bir çevrimiçi öğrenme destek platformuna sahip mekteplerde okuduğuna işaret eden Schleicher, “Öğrencilerin üçte ikisi, muallimlerin dijital cihazlara entegre olabilmek için gerekli teknik ve pedagojik becerilere sahip olduğu mekteplerde bulunuyor. Her 10 mektepliden birinin konutta çalışmak için bir alanı bile yok. Yani yapacak çok iş var. Bir bakıma, eğitimdeki teknoloji durumu mektep sistemlerimizin fikir halini yansıtır.” dedi.
Schleicher, mekteplilerin ne öğrenmesi gerektiğini söyleyen müfredatın, piramidin üstünde tasarlandığını anımsatarak, “Bu müfredat, sınıfta hocalar tarafından ulaşılana ve uygulana kadar, birden fazla idare katmanı aracılığıyla tedrisat materyali, muallim eğitimi ve öğrenme ortamlarına çevrildi. Endüstriyel çalışma modelinden miras alınan bu yapı, süratli hareket eden bir dünyada aksamalara ve bunalımlara karşı çok yavaş.” sözlerini kullandı.
“Eğitim işlemsel bir deneyim değil, ilişkisel bir olgudur”
Topluluklardaki değişikliklerin, mevcut eğitim sistemlerinin yapısal kapasitelerini büyük ölçüde aştığını lisana getiren Schleicher, en iyi eğitim bakanın bile milyonlarca talebenin, yüz binlerce hocanın ve on binlerce mektebin gereksinimlerini karşılayamadığının altını çizdi.
Schleicher, bunalım anlarında en büyük zorluğun, muallim ve mektep yöneticilerini üstün siyaset ve pratiklerine hazırlamak olduğuna dikkati çekerek, şunları kaydetti:
“Bu üzere durumlarda, eğitimci ve başkanların çıkarları ve alışkanlıkları etrafında inşa edilen kurumsal yapılara meydan okuyan yenilikçiler ve toplumsal değişim konusunda samimi, siyaset imalatında yaratıcı ve tesirli ıslahatlar sağlamak için kazandıkları inancı kullanabilen yenilikçiler gerekiyor. Bu yalnızca binlerce çiçeğin açmasına müsaade vererek gerçekleşmez. Hocaların ve mekteplerin yaratıcılığını ortaya çıkarabilecek ve değişim için kapasite oluşturabilecek, itinayla hazırlanmış bir çalışma ortamı gerektirir.”
Teknolojinin muazzam talimin erişimini artırabileceğini ve genişletebileceğine işaret eden Schleicher, “Ancak teknoloji zayıf tedrisatın noktasını tutamaz. Eğitim işlemsel bir deneyim değil, ilişkisel bir olgudur. Bu artık her zamankinden daha değerli.” tefsirinde bulundu.
Schleicher, öğretilmesi ve test edilmesi kolay olan şeylerin dijitalleştirilmesinin kolaylaştığı bir dünyada yaşanıldığına işaret ederek, “Endüstriyel çağ bize 2. sınıf robotları, söylenileni ezberlemekte ve tekrarlamakta iyi olan kişileri nasıl eğiteceğimizi öğretti.” dedi.
“Türkiye’nin önümüzdeki yıllarda daha fazla gelişme göstereceğini umuyorum”
Hızlanma çağında, kişileri 1. sınıf yapan şey hakkında düşünülmesi gerektiğine işaret eden Schleicher, “Bilgisayarlarımızda yarattığımız yapay zeka ile nasıl tamamlamamız gerektiğini, hayatımız boyunca öğrenmeyi, öğrenmemeyi ve yine öğrenmeyi kolaylaştıran kültürü nasıl inşa edeceğimiz hakkında düşünmeliyiz.” tefsirinde bulundu
Schleicher, yarının mekteplerinin, talebelerin empati, iş ve vatandaşlıkla başkalarıyla entegre olmasına yardımcı olması gerektiğinin altını çizerek, şu değerlendirmelerde bulundu:
“Bu mektepler, mekteplilerin güçlü bir akıllıca ve yanlış duygusu geliştirmelerine, oburlarının bizim üzerimize koyduğu argümanlara karşı hassaslığa, kişisel ve kolektif hareket hudutlarını kavramasına yardımcı olmaları gerekir. İş konumunda makinelerin kişilerden aldığı hizmetler ne olursa olsun, toplumsal ve sivil yaşama manalı ekte bulunma haber ve becerilerin üzerindeki taleplerimiz artmaya devam edecektir. Türkiye, son on yılda yalnızca eğitime daha fazla öğrenci kaydetmekle kalmayıp, birebir devranda bu mekteplilerin öğrenme neticelerini de arttırmakta iyi bir ilerleme kaydetti. Bu yüzden Türkiye’nin önümüzdeki yıllarda daha fazla gelişme göstereceğini umuyorum.”
Memurlar